openstaande verkeersboete van overleden ouder, wie moet betalen

Meestal moet de erfenis de boete betalen, niet u persoonlijk

Ja, een openstaande verkeersboete van een overleden ouder moet meestal wel betaald worden, maar niet automatisch uit uw eigen portemonnee. De boete is een schuld die bij de erfenis hoort. Heeft u de erfenis aanvaard, dan hoort die schuld daar ook bij. Heeft u de erfenis verworpen of beneficiair aanvaard (dat betekent: alleen aanvaarden voor zover er meer bezit dan schuld is), dan bent u niet met uw eigen geld aansprakelijk.

Het is dus vooral belangrijk om eerst te kijken hoe de erfenis is afgewikkeld, voordat u zich zorgen maakt over de boete zelf. Staat de boete nog open en is er nog geen keuze gemaakt over de erfenis, dan is dat meestal het eerste wat opgehelderd moet worden. Daarnaast is het goed om te weten dat er een termijn loopt: als er bezwaar gemaakt wilde worden tegen de boete zelf, is dat meestal zes weken na de datum van het besluit. Die termijn loopt gewoon door, ook na een overlijden. Ging het om een gewone verkeersboete, dan leest u meer over de mogelijkheden op de pagina ik heb een boete van de overheid gekregen kan ik bezwaar maken. Ging het om een boete voor een auto die al verkocht was voordat de overtreding plaatsvond, dan is de pagina ik heb mijn auto verkocht maar krijg nog boetes, wat kan ik doen? misschien relevanter.

Waar dit uit volgt: de WAHV en de bezwaartermijn

Verkeersboetes die met een brief van het Centraal Justitieel Incassobureau binnenkomen, vallen meestal onder de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (WAHV). Deze wet regelt hoe zo'n boete wordt opgelegd en hoe daartegen bezwaar of beroep gemaakt kan worden. De termijn van zes weken voor bezwaar staat in artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht; deze termijn geldt voor besluiten van de overheid in het algemeen en dus ook voor dit soort boetes. Wie de erfenis van een overleden ouder erft, erft in het algemeen ook de schulden die daarbij horen, tenzij er bewust voor gekozen is de erfenis niet of beperkt te aanvaarden. Dat laatste is iets waarvoor de notaris of de rechtbank de precieze regels en termijnen kan aangeven.